نمیدونم چرا شما رو آگاه کردم از این مسئله شاید برای اینکه لایک کنید ببینم چقدر لایک میخوره پستام! این قلبش اینطوریه چون زندگی مثل قماره!
هذیان به مرکب بیدوات میزنم و مینویسم به سهو؛ از شادیهایم، غمهایم، پریشانحالیهایم، توهماتم و اندیشههایی که نقاب هذیان به چهره دارند؛ تا شاید بهلولوارانه بتوانم به این زیست رندانه لباس تعدیل بپوشانم...
چه میگویم؟ باور کن خودم هم نمیدانم...
چه میگویم؟ باور کن خودم هم نمیدانم...
