دیدم بین بچهها بحث اینه که اگه نت وصل بشه اینجا خلوت میشه؛ خواستم بگم من میمونم و بعد وصل شدن نت مخاطبها رو بابت دانلود آثار و متنها هم ارجاع میدم به اینجا...
در برهههای مختلف برای انتشار آثار از سایت خودم تا صفحات استفاده میکردم و حتی دامنه اصلیم مدتی روی بیان هم ست بود ولی خب کلاً نوشتن متنها در قالب وبلاگ رو ادامه خواهم داد و فقط متنهایی که اینجا یکم ممیزی میشه رو میذارم برای جاهای دیگه...
حالا اینم شاید بنا به شرایط کمی تغییر کنه چون واقعا ثباتی در این مملکت وجود نداره که بخوایم بگیم فلان میکنیم یا فلان نمیکنیم...
هذیان به مرکب بیدوات میزنم و مینویسم به سهو؛ از شادیهایم، غمهایم، پریشانحالیهایم، توهماتم و اندیشههایی که نقاب هذیان به چهره دارند؛ تا شاید بهلولوارانه بتوانم به این زیست رندانه لباس تعدیل بپوشانم...
چه میگویم؟ باور کن خودم هم نمیدانم...
چه میگویم؟ باور کن خودم هم نمیدانم...
